Teriery szkockie (zwane także Aberdeen Terriers lub pieszczotliwie Scottie) są jedną z
Typowy przedstawiciel rasy
pięciu ras terierów, które swój początek wzięły ze Szkocji. Pozostałe rasy to: Skye, Cairn, Dandie Dinmont i West Highland White Terrier.

Pochodzenie:
początki rasy datują się na XVIII wiek, choć pierwszy opis piesków podobnych do Scottie pochodzi z 1436 roku. Teriery wykorzystywano głownie do zwalczania zajęcy na farmach oraz na polowaniach na borsuki i lisy. Używane były także do poszukiwania zwierzyny pod ziemią, gdyż pieski te doskonale kopią dziury. Od lat 30-tych XX wieku stał się popularną rasą piesków do towarzystwa.

Wysokość w kłębie:
24,5 - 28 cm
Waga: pies - 9,5-11 kg, suka - 9-10,5 kg
Grupa FCI: III FCI (teriery) sekcja 2 (teriery niskonożne)
Terrier o umaszczeniu pszenicznym
Charakter: zaczepny, nieustępliwy, zaciekły. Teriery są trudne w tresurze, choć zwykle nie zapominają tego, czego zdołają się nauczyć. Są ponadto bardzo głośne i szybkie. Przeważnie nie tolerują obcych, dlatego mogą być wykorzystywane jako psy do pilnowania.

Wygląd: Scottie mają długą, ale proporcjonalną głowę z mocną szczęką i dużymi zębami, ustawionymi pionowo. Oczy są migdałowe, ciemnobrązowe, o bystrym i wesołym spojrzeniu, osadzone głęboko pod brwiami. Uszy są wąskie i spiczaste. Tułów jest krótki i muskularny z szeroką klatką piersiową. Uda mają bardzo dobrze rozwiniętą mięśniówkę. Ogonek jest średniej długości, prosty. Sierść terierków jest szorstka, zwykle koloru czarnego. Spotyka się również pszeniczne lub pręgowane.