Lodowiec zostawił po sobie na Wyżynie Południowoszkockiej pasma wzgórz, z których żadne nie przekracza 914 m. Za to aż 80 z nich ma ponad 610 m. Stwarza to wspaniałe warunki do wędrówek.
The Southern Upland Way
jest szlakiem przecinającym Wyżynę Południowoszkocką. Oferuje turystom zwiedzenie praktycznie wszelkich form ekosystemu Szkocji. Szlak został otwarty w 1984 roku i mierzy 340 km długości. Na jego zachodnim krańcu, w pobliżu Portpatrick, droga prowadzi wzdłuż wybrzeża klifowego, po czym wiedzie w kierunku lądu. Można tam podziwiać farmy, parki, lasy liściaste i iglaste, a także otwarte ...:torfowiska:... i miejsca wypasu owiec. Obiega on stawy i jeziora, przecina małe potoki, wiedzie starymi leśnymi szlakami i zapomnianymi traktami, mija ruiny zamków i krzyżuje wzniesienia. W końcu osiąga Morze Północne w okolicy Cockburnspath i ponownie ukazuje przyrodę wybrzeży.
Szlak przebiega przez dwa najbardziej na południe położone hrabstwa Szkocji
Dumfries i Galloway (miejscowości Castle Kennedy, New Luce, Bargrennan, St John's Town of Dairy, Sanquhar, Wanlockhed, Beattock) oraz Scottish Borders (Traquair, Gallashiels, Lauder, Abbey St Bathans i Lingformacus).
Szlak poprowadzony jest wbrew naturze, przecinając kilka większych rzek. Wiele typów środowisk powtarza się w przeciągu całej trasy, więc nie trzeba przejść całego szlaku, by poznać naturę Szkocji. Na wędrówkę należy wybrać się od kwietnia do września, a najlepiej w maju lub czerwcu - zakwitają wtedy wiosenne kwiaty i można spotkać najwięcej gatunków ptaków.
Każdy koniec drogi ukazuje piękno szkockich klifów. Rośnie tam więcej różowych goździków i lata więcej motyli niż gdziekolwiek indziej na trasie. Bezpośrednio nad morzem można zauważyć bogactwo flory i ...:fauny przybrzeżnej:..., a także posłuchać kwilenia mew i ...:maskonurów:... zamieszkujących skały nadmorskie. Podążając w głąb lądu zauważyć można zmianę klimatu i typu roślinności. Lasy iglaste dostarczą cienia i niezrównanej wiedzy o drzewach tej części globu. Lasy iglaste są pod opieką przyrodników, którzy starają się wycinać stare drzewa i sadzić nowe z myślą o turystach i zwierzętach leśnych. Usiłują znaleźć kompromis pomiędzy naturą a ludźmi przemierzającymi The Southern Upland Way.
Torfowiska
to ślady działalności człowieka. Wycinka lasów pod pastwiska i zubożenie naturalnej przyrody powodują rozrost torfowisk. Te w Leadhills i Lammermuirs mają zapewnić jak największą liczbę szkockich czerwonych kuropatw do polowań 12 sierpnia i w następnych tygodniach.  Młode pędy dla ptactwa uzyskuje się przez podpalanie małych fragmentów wrzosowisk.
Na szlaku najczęściej można spotkać owce rasy ...:Scottish Blackface:... lub Cheviots, choć inne bydło też jest nierzadkie. Wczesną wiosną gniazda budują kruki na klifach lub samotnych drzewach. Wiele ptaków powraca po zimie spędzonej w Afryce na szkocki, macierzysty ląd...