Zatoka Sandwood (Sandwood Bay) jest położona w północno-zachodniej części Szkocji, około 8 km od przylądka Cape Wrath, w pobliżu miasteczka Kinlochbervie
Sandwood Bay - po prawej stronie widoczny Am Buachaille
Omywana jest przez wody Oceanu Atlantyckiego, który nieustannie powoduje erozję wysokich klifów.
Szeroka plaża zatoki mierzy około 2 km długości, pokryta jest różowawym piaskiem, układającym się w wydmy. Za nimi znajduje się słodkowodne jezioro Sandwood Loch, obfitujące w pstrągi. 
Przy południowym krańcu plaży wznosi się także majestatyczny ostaniec, zwany Am Buachaille. Na północ i południe od plaży znajdują się wysokie klify, zbudowane m.in. z piaskowca i jednych z najstarszych na świecie gnejsów. Gnejsy te nadają skałom zatoki charakterystyczne zabarwienie - są kolorowe, w paski, bąbelki i spiralki. 
Najbliższą drogą, do zatoki można się dostać ścieżką z Blairmore, po przejściu około 6,5 km. Droga wspina się w górę i opada w dół, przebiegając przez tereny wrzosowisk, częściowo
Am Buachaille
nierówne i niejednokrotnie podmokłe. 
Z odosobnieniem zatoki wiąże się wiele legend. Jedna z nich opowiada o duchu marynarza, który w burzowe noce puka do okien starej chatki (Sandwood Cottage, obecnie bez dachu, niegdyś służącej za ...:bothy:...). Można zgadywać, że jest ofiarą utonięcia statku, co było dość częstym zjawiskiem przed wybudowaniem ...:latarni morskiej:... na przylądku Cape Wrath w 1828 roku. Według słów badacza okolic Highland, Setona Gordona, w piaskach zatoki Sandwood spoczywa do dziś wiele wraków, podobnie jak w otaczającym ją Atlantyku. 
Inna legenda mówi o rudowłosej i zielonookiej syrenie, którą dostrzegł pomiędzy skałami owczarek ...:collie:... pewnego farmera, który właśnie wybrał się na plażę na spacer. 
Opiekę nad plażą sprawuje Towarzystwo Johna Muira.