Preston Mill jest jednym z najstarszych młynów w Szkocji. Jego urok dopełnia fakt, że jeśli zaszłaby potrzeba, można byłoby go uruchomić bez żadnych wstępnych napraw.
Preston Mill (z lewej suszarnia, z prawej młyn modny)
Młyn położony jest na przedmieściach miasteczka East Linton w hrabstwie East Lothian. Po raz ostatni użyto go do wyrobu mąki w 1959 roku. Od 1951 roku obiekt znajduje się pod opieką National Trust for Scotland. 
Cały kompleks składa się z trzech budynków: suszarni, młyna wodnego i domu młynarza. Woda do młyna pochodzi ze stawu położonego na zewnątrz od obejścia. Staw ten z kolei zaopatrywany jest przez wody rzeki Tyne, przepływającej przez East Linton. 
Koło młyna pochodzi z czasów jego renowacji w 1909 roku i składa się z żelaznego bębna do którego przymocowane są drewniane łopatki. Na zachodniej ścianie budynku młyna można zauważyć namalowane linie, ukazujące poziom wody w czasie powodzi, jakie nawiedziły Preston Mill. Najgorzej było w 1948 roku, kiedy to wody rzeki Tyne podeszły aż pod dach.
Budynek młyna jest dwupiętrowy. Podczas gdy część budowli pochodzi z początków XVII-go wieku, większość była wielokrotnie rozbudowywana i modernizowana przez te trzy stulecia, kiedy młyn pełnił swoją funkcję. W środku można znaleźć dwa kamienne zestawy używane w procesie mielenia. Pierwszy z nich służy do oddzielania łusek od ziaren owsa, a drugi - do mielenia ziaren na owsiankę. Organizacja procesu przemiału zapewniała, iż wszystkie produkty (od łusek przez ziarna, owsiankę i mąkę owsianą) znajdowały się we właściwym miejscu we właściwym czasie, posortowane i pakowane do worków. 
Z drugiego piętra budynku młyna wodnego wychodzą drewniane, wąskie schodki, prowadzące bezpośrednio do suszarni.  Służyła ona do suszenia owsa przed procesem
Preston Mill - koło młyńskie
 mielenia. Owies wysypywano na piętrze, natomiast na parterze znajdował się piec opalany koksem, z którego idące do góry ciepło osuszało rozłożone powyżej ziarna. Budynek suszarni zachwyca tak samo, jak niegdyś artystów, którzy przybywali do Preston Mill uchwycić na płótnie i uwiecznić piękno budowli. Dach suszarni ma kształt stożka, zbudowanego z czerwonej dachówki, który wspierany jest od wewnątrz przez układ belek. Na szczycie stożka znajduje się dziura, którą uchodził dym z pieca. Na dach nasadzono ponadto blaszanego strażaka, który chronił owies przed deszczem, dostosowując się do kierunku wiatru. 
Zgodnie z tradycją, dom młynarza był oddalony od budynków gospodarskich. Wynikało to z faktu, że niegdyś młyny często płonęły. Obecnie w domu młynarza znajduje się sprzedaż biletów na zwiedzanie budynków oraz wystawy dotyczące młynów i młynarstwa.