Archipelag Orkadów leży na północ od Wielkiej Brytanii, między Morzem Północnym a Oceanem Atlantyckim. W jego skład wchodzi 67 wysp, a łączna ich powierzchnia wynosi 975 km2. Dzięki odrębności historycznej (przez kilka wieków Orkady pozostawały pod panowaniem
Orkady
Skandynawii), stanowią one niezależną część Szkocji. 

Orkady cechują długie dni latem, a noce - zimą. Występuje tam endemiczna flora i fauna: brzegi stanowią siedliska morskich ptaków, zadomowionych jak nigdzie indziej. Strome klify porosłe są kolorowymi kwiatkami, którym wyjątkowo sprzyjają długie, letnie dni. Klimat Orkadów zalicza się do umiarkowanego morskiego. Archipelag nie jest zalesiony, występuje tam jednak wiele ...:torfowisk:... i ...:wrzosowisk:...
Wyspy budują paleozoiczne piaskowce. Najwyższy punkt tego pagórkowatego terenu znajduje się na wysokości 477 m n.p.m. Na Orkadach można również spotkać liczne formy polodowcowe.
Mieszkańcy bardzo podkreślają swoją odrębność. Przez osiem wieków (od X do XVII) mówiło się tam językiem nordyckim, co spowodowało, że Orkadczycy mówią z akcentem podobnym do walijskiego. W użyciu pozostaje bardzo dużo nazw w dialekcie nordyckim, głównie na określenie miejscowych zwierząt i roślin.
Na Orkadach mieszka około 18 tys. ludzi.
George MacKay Brown (17.X.1921-13.IV.1971), poeta urodzony w portowym mieście Stromness na Orkadach, pisał o swoim domu:


Orkady leżą na wielkim morskim szlaku
już od czasów wikingów,
pełne żeglarzy, kupców, łowców przygód,
pielgrzymów, przemytników i niespokojnego morza.
Wzdłuż ich brzegów rozsiane są wraki, przedmioty wyrzucone ze statków,
czasem skarby.


Największą wyspą archipelagu jest Mainland, co oznacza "stały ląd". Na wyspie znajduje się osada ...:Skara Brae:... , pozostałość po osiedlu neolitycznych ludów rolniczych na Orkadach (ok. 3000 - 2500 lat p.n.e.). Jest ona uważana jest za najmniej zniszczoną wioskę z epoki kamiennej w Europie. Została odkryta przez lorda Skail w 1850 r. Przez wieki była przykryta piaskiem, ukazała się dopiero po silnym sztormie. W trakcie wykopalisk ujawniono zespół kamiennych zabudowań łączących się ze sobą tunelami pokrytymi strzechą. W środku mieściły się centralnie umieszczone palenisko, skalne siedzenia i łoża. Mieszkańcom Skara Brae przypisuje się rybołówstwo, myślistwo, hodowlę bydła i owiec, a także rolnictwo. Na wyspie Mainland mieszczą się również megality: ...:Maes Howe:..., Stones of StennessRing of Brodgar (zobacz ...:megality:...). Maes Howe pochodzi z około 2750 r. p.n.e. i jest grobowcem zbudowanym z piaskowca. Stones of Stenness jest okręgiem utworzonym z dwunastu skał, a Ring of Brodgar – z 27. Z nieco późniejszych czasów, bo z epoki żelaza, pochodzą wieże obronne zwane ...:broch:..., jak Brough of Birsay i Brough of Gurness. W mieście Kirkwall, wznosi się katedra św. Magnusa, pozostałość po czasach skandynawskich. Historia katedry sięga roku 1137, kiedy to książę Kol z Adgir rozpoczął jej budowę na cześć swego wuja, Magnusa Erlendsona. Poza katedrą w Kirkwall warto również obejrzeć Pałac Biskupi, zbudowany w XII wieku dla biskupa Williama z Old, a także Pałac Książęcy, pochodzący z 1600 roku i bliźniaczy ratusz. Miasto niegdyś było stolicą Orkadów. 
Drugą co do wielkości wyspą jest Hoy. Choć przyroda wyspy zapiera dech w piersiach, mieszka na niej tylko ok. 400 Orkadyjczyków. Charakterystycznym miejscem wyspy jest piaskowcowa skała - ...:Old Man of Hoy:.... W skład archipelagu Orkadów wchodzą również mniejsze wysepki: Shapinsay, Rousay, Egilsay, Wyre, Stronsay, Sanday, Westray, Papey i North Ronaldsay. Tylko około 20 z 67 wysp archipelagu jest zamieszkałych. Na małej niezamieszkałej obecnie wysepce południowej części Orkadów - Lamb Holm - wznosi się urocza ...:Kaplica Włoska:....

Orkady, na których się urodziłem, to miejsce
gdzie nie ma wielkiej różnicy między
zwykłym i niecodziennym, za życia
ludzie zamieniają się w legendy.

Edwin Muir
(15.V.1887-3.I.1959)
ur. Deerness, Orkady