Noc Roberta Burnsa (tzw. Burns Supper) jest uroczystą kolacją wydawaną w całej Szkocji 25 stycznia, który to dzień jest rocznicą jego urodzin. Ma ona na celu uczczenie pamięci najsłynniejszego szkockiego poety, dzięki któremu Szkoci rozwijali swój patriotyzm od XVIII wieku aż do teraz. Jego wiersze, podobnie jak twórczość ...:Waltera Scotta:..., pozwoliły zachować język szkocki, czyli odmianę lallans języka angielskiego.
Początków tej tradycji należy dopatrywać się w Ayrshire, gdzie jego przyjaciele zaczęli wydawać przyjęcia na jego cześć. Początkowo odbywały się one 21 lipca, czyli w rocznicę śmierci barda. Jednak data ta została zmieniona na 25 stycznia i od tej pory jest to jedno z najważniejszych wydarzeń w szkockim ...:kalendarzu imprez:....
Obrządek kolacji jest ściśle ustalony i niezwykle rygorystycznie przestrzegany. Składa się on z trzynastu części, których omówienie znajdziecie poniżej.

  1. Początek wieczoru (Start of the evening)
    Goście przybywają na kolację, witają ze sobą i zajmują miejsca.
  2. Mowa powitalna gospodarza (Host's welcome speech)
    Gospodarz wita przybyłych i w paru słowach wyjaśnia cel wieczoru. Przyjęcie zostaje oficjalnie otwarte. Wszyscy dziękują za jedzenie używając słów "The Selkirk Grace":
                  Some hae meat and canna eat,
                  And some would eat that want it;
                  But we hae meat, and we can eat,
                  Sae let the Lotd be thankit.
    Następnie zostaje podana jedna z tradycyjnych ...:zup:... szkockich: Scotch Broth, Potato Soup lub Cock-a-Leekie.

  3. Wejście ...:haggis:... (Entrance of the haggis)
    Wszyscy powstają. Przy muzyce dudziarza (zwykle gra ...:"A Man's a Man for a' that":...) kucharz wnosi haggis na dużym półmisku. Następnie kładzie haggis na stole gospodarza, który recytuje "Address To a Haggis" (możecie go znaleźć ...:tutaj:...). Jeśli wiersz wypowiadany jest z humorem i choćby odrobiną aktorstwa, przy wersie His knife see rustic Labour dicht mówca wyjmuje ostry nóż, a recytując An' cut you up wi' ready slicht - wbija go w haggis i rozcina od jednego końca do drugiego. Po zakończeniu wiersza wszyscy podnoszą szklanki z ...:whisky:... i krzyczą "The Haggis!"
  4. Kolacja (Supper)
    Głównym daniem jest oczywiście haggis, podawany z tłuczonymi ziemniakami i tłuczoną
    Haggis wi' bashit neeps an' champit tatties
    rzepą ("haggis wi' bashit neeps an' champit tatties"). Następnie serwowany jest deser, sery i napoje (kawa, herbata, whisky). Wszystkie potrawy przygotowywane są według tradycyjnych ...:szkockich przepisów:.... Przykładowym deserem może być Cranachan, Clootie Dumplin lub Tipsy Laid (deser wiśniowo-truflowy), po którym podaje się ciasteczka owsiane (bannocks) i sery, a całość zapija się ogromną ilością whisky.
  5. Toast za władcę (Loyal toast)
    Gospodarz wznosi toast za zdrowie aktualnie panującego monarchy.
  6. Ku wiecznej pamięci (Immortal memory)
    Jeden z gości wygłasza krótką mowę, przypominając niektóre aspekty życia i poezji Roberta Burnsa.
  7. Podziękowanie (Appreciation)
    Gospodarz w paru słowach dziękuje poprzedniemu mówcy.
  8. Toast za kobiety (Toast to the Lassies)
    Niegdyś jeden z mężczyzn zaproszonych na kolację wznosił toast za kobiety, które przygotowywały jedzenie. Dziś ten punkt programu przerodził się w humorystyczne przedstawienie kobiety z męskiego punktu widzenia.
  9. Odpowiedź na toast za kobiety (Reply to the toast to the Lassies)
    Jedna z pań przedstawia swój punkt widzenia odnośnie mężczyzn i odpiera ataki na płeć piękną zawarte w poprzednim toaście. Obie części powinny być zabawne, a nie obraźliwe.
  10. Inne toasty i przemówienia (Other toasts and speeches)
    Jest to punkt nieobowiązkowy. Przyjęło się jednak wznosić toast za lokalną społeczność lub cały naród. Często wznoszony jest również za Szkocję.
  11. Dzieła Burnsa (Works by Burns)
    Goście lub specjalnie zaproszeni eksperci recytują wiersze Burnsa lub śpiewają jego pieśni (...:zobacz:...). Ten punkt wieczoru trwa tak długo, jak sobie życzą goście.
  12. Tańce (Dancing)
    Jeśli pozwala miejsce, goście tańczą tradycyjne tańce country.
  13. Zakończenie (Closing)
    Gospodarz prosi jednego z gości o podziękowanie za przybycie, po którym wszyscy powstają, łapią się za ręce i śpiewają ...:"Auld Lang Syne":.... Na tym wieczór się kończy.