Muzeum Życia Wyspiarskiego znajduje się na półwyspie Trotternish na wyspie Skye. Muzeum obrazuje życie mieszkańców wysp oraz regionu Highland z końca XIX wieku. Na terenie muzeum znajduje się siedem chat, z czego czteryumeblowane i można w nich
Na pierwszym planie The Weaver's Cottage, za nią The Old Barn
(zdj. Duncan Grey)
podziwiać najróżniejsze sprzęty z tamtego okresu. Chaty budowane były własnoręcznie przez wyspiarzy z pomocą sąsiadów, z dostępnych na Skye materiałów – kamienia, drewna naniesionego z prądem oceanu lub pochodzącego z wraków statków rozbijających się o skały Hebrydów. Do pokrycia dachu używano zwykle miejscowej trzciny.
Muzeum zostało otwarte w 1965 roku i składało się początkowo tylko z Old Crofthouse. Ten dom powstał na początku XIX wieku, a zamieszkany był do 1957 roku. Z biegiem lat pod opiekę muzeum włączano kolejne chaty.
Najbliżej parkingu położona chata mieści w sobie recepcję oraz sklepik z pamiątkami oraz książkami na temat Skye. Następne cztery najbliżej położone domy mają odrestaurowane wnętrza, ukazujące turystom prawdziwe życie dziewiętnastowiecznych mieszkańców Skye i okolic.
Największa z chat, czyli The Old Crofthouse, podzielona jest na trzy pokoje.
Głównym pomieszczeniem była kuchnia, znajdująca się po prawej stronie chaty. W kuchni znajduje się komin nad ...:torfowym:... paleniskiem, które paliło się przez całą dobę, 365 dni w roku, dostarczając ciepła oraz pełniąc rolę kuchenki. Nad paleniskiem przygotowywane były potrawy w masywnych żeliwnych garnkach. Doświetlano pomieszczenia za pomocą kaganków, do których nalewano olej z rybiej wątroby. Meble, jakich używano w kuchni to ławka, stół, stołek dla głowy domu i kilka stołów dla gości oraz półki na których znajdowały się naczynia. Wyspiarze byli osobami wierzącymi, więc w każdym domu znajdowała się gaelicka biblia, często również instrumenty muzyczne, takie jak ...:dudy:... czy ...:harfa:....
Kolejnym pomieszczeniem jest sypialnia rodziców, z łożem i materacem wypełnionym słomą, pokrytym lnianym prześcieradłem. Baldachimowe zasłony otaczające łoże, podobnie jak wiele tekstyliów zachowanych w muzeum, zostały ręcznie utkane w pobliskiej tkalni i zabarwione na purpurowo przy użyciu porostów znalezionych na brzegu wyspy.
Ostatni i największy pokój to sypialnia dzieci, w której znajdują się dwa łóżka oraz drewniana komoda na ubrania, miska do mycia się, lustro i świeca.
Kolejny dom czyli Stara Kuźnia (The Old Smithy) przedstawia figurę kowala kującego podkowy, wraz z całym wyposażeniem i narzędziami potrzebnymi do pracy. Inny warsztat znajduje się obok w Domu Tkacza (The Weaver’s House). Można tam podziwiać m.i.n duże krosno, wrzeciona tkackie oraz imme przybory niezbędne do pracy.
Ostatnia umeblowana chata to Stara Stodoła (The Old Barn), w której zgromadzono kolekcję narzędzi i sprzętu rolniczego.
Większe sprzęty, głównie służące w rolnictwie, zlokalizowane są na zewnątrz chat. Wszystkie pomalowane zostały zieloną i czerwoną farbą. Podziwiać tam można m.in. stary wózek z beczką, koła wozów, łódka, brony, dyszle z wozów, pług.
Muzeum jest otwarte od wiosny do jesieni, od poniedziałku do soboty.

zdjęcie udostępnione na licencji Creative Commons Atribution-Share Alike 2.0 Generic