Opactwo Melrose (Melrose Abbey) to ruiny wspaniałego opactwa, zbudowanego w stylu gotyckim w miejscowości Melrose, około 45 km na południe od Edynburga. Obecnie znajduje
Widok na opactwo
się ono pod opieką ...:Historic Environment Scotland:... i uważane jest za jeden z najpiękniejszych zabytków architektury sakralnej w Wielkiej Brytanii.
Opactwo założone zostało w 1136 roku przez mnichów cysterskich na polecenie króla Dawida I. Wschodnia część budowli została ukończona w 1146 roku. Pozostałe budynki były dobudowywane przez kolejne 50 lat. Opactwo zbudowano na planie krzyża świętego Jana. Jakkolwiek należy wspomnieć o fakcie, że nie jest to pierwsze opactwo założone w Melrose. Poprzednie, pod wezwaniem świętego Aidana, wzniesiono w VI wieku około kilometra na wschód od obecnego. Zostało ono zniszczone w 839 roku przez Kennetha I
Król Dawid chciał, by nowe opactwo wznosiło się na ruinach starego, ale cystersi uważali, że
Widok na opactwo od strony południowej
ziemia tam nie jest dość żyzna. Ostatecznie Melrose Abbey zostało zbudowane trochę dalej na zachód i oficjalnie powierzone opiece świętej Marii w dniu 28 lipca 1146 roku. Wokół opactwa powoli zaczęło tworzyć się miasteczko. W 1322 roku zostało ono zaatakowane i w większości spalone przez armię Edwarda II. Odbudowę wspomagał król ...:Robert the Bruce:..., którego zabalsamowane serce, jak powiadają legendy, zostało pogrzebane w opactwie.
W 1385 roku opactwo spalił król angielski Ryszard II. Odbudowa trwała ponad 100 lat. Po raz kolejny zniszczenia nastąpiły w 1544 roku, kiedy to wojska angielskie chciały zmusić władców Szkocji, by będąca wówczas niemowlęciem ...:Maria Stuart:..., została narzeczonąsyna Henryka VIII. Od tego czasu opactwo nigdy nie zostało w pełni odbudowane. Przyczyniło się to do jego upadku - ostatnim opatem był Jakub Stuart (syn króla Jakuba V), który umarł w 1559 roku. Ostatni mnich z Melrose zmarł w 1590 roku i opactwo przestało istnieć.
Budynek opactwa wielokrotnie służył za twierdzę. W 1610 roku część kościoła przekształcono w
Okno
szkołę przyparafialną, która działała do roku 1810, kiedy to w miasteczku Melrose wzniesiono nowy kościół. W 1996 roku wykopaliska na terenie opactwa ujawniły stożkowatą urnę, przy której znajdowała się tabliczka z napisem: "zamkniętą urnę zawierającą serce wykopano pod podłogą Katedry Melrose w marcu 1921 roku". Przypuszcza się, że jest to serce Roberta the Bruce. Pojemnik został ponownie pogrzebany 22 czerwca 1998 roku.
Opactwo mierzy 77,5 m długości, 41,25 m szerokości i 283 m obwodu. Główna wieża ma obecnie 25 m wysokości. Zachowało się wiele wspaniałych okien, jak na przykład główne okno na wschodnim krańcu opactwa, mierzące 17 m wysokości w najwyższym punkcie i o szerokości 8,5 m. Patrząc z zewnątrz na budowlę, można doliczyć się 50 okien, 4 drzwi, 54 wnęk i ponad 50 wsporników.
Na północnym krańcu opactwa znajduje się Dom Opata, pochodzący z XV lub XVI wieku. Obecnie służy on jako muzeum, w którym prezentowane są różne przedmioty znalezione na terenie Melrose Abbey.