RAMSAY Allan (1713-84), malarz szkocki; studiował m.in. we Włoszech (1736 38), od 1739 w Londynie (od 1760 malarz nadworny); tworzył portrety nawiązujące stylem do włoskiego malarstwa barokowego i francuskiego rokoka (np. J.J. Rousseau w kostiumie armeńskim 1766, Druga żona artysty).

Portret Agnes Murray Kynnynmond, 1739

 

Portret Jerzego III, około 1762

Portret Davida Hume, 1766

Portret Marty, hrabiny Elgin, 1762


RAEBURN Sir Henry (1756-1823), malarz szkocki; uczeń J. Reynoldsa; tworzył głównie w Edynburgu; od 1815 członek Akademii Królewskiej. Malował liczne portrety arystokracji szkockiej odznaczające się wirtuozerią techniczną oraz swobodą i oryginalnością kompozycji; główne dzieła: Sir John and Lady Clerk (1790), Lady Raeburn (1790), Sir Walter Scott (1808), Portret mężczyzny (Muzeum Narodowe w Warszawie).

Portret Davida Andersona, 1790

Portret Sir Johna i Lady Clerk z Penicuik, 1792
 

Portret Panny Eleanor Urquhart, 1793

Portret Janet Dundas, 1790

Portret Isabelli Mcleod, 1798

Portret Pani Anne Hart, 1810

Portret Pułkownika Alasdaira Mcdonnella z Glengarry, 1812

Portret Sir Johna Sinclaira Abou, 1794-95

Portret Neila Gow, 1793

Portret Pani Kenneth Murchison


Gavin HAMILTON (1723-1798) - szkocki malarz neoklasycystyczny. Pochodził z rodziny władającej miasteczkiem Hamilton. Studiował na Uniwersytecie w Glasgow, a w latach 40-tych XVIII wieku - w Rzymie, u mistrza Augustine Mossuchi. W swoich dziełach opierał się głównie na wątkach opartych o starożytną Grecję i Rzym. Był także zapalonym archeologiem-amatorem. Najsłynniejsze z jego dzieł to cykl sześciu scen z Ilady Homera, z czego cztery pozostały w fazie szkiców.

Wenus dająca Parysowi Helen za żonę, 1782-84

Achilles Opłakujący Śmierć Patroclusa, 176