Maes Howe jest neolitycznym kurhanem położonym na wyspie Mainland na ...:Orkadach:.... Mierzy 35 m średnicy i 7 m wysokości.  Jest najlepiej zachowanym kurhanem 
Widok na kurhan
w północno-zachodniej Europie. Został zbudowany najprawdopodobniej około roku 2800 p.n.e. Podstawą kurhanu była nieznacznie wzniesiona okrągła platforma, o średnicy 38 m, którą oczyszczono i wyrównano. Następnie zbudowano na niej kurhan razem z jego kamiennym wejściem, które prowadzi do 9-metrowego korytarza, wiodącego lekko pod górę do głównego grobowca. Ma on kształt kwadratu o bokach około 4,5 m. Ściany zbudowane są z płaskich kamiennych bloków mocno do siebie przylegających, a w rogach znajdują się ogromne przypory. W grobowcu mieszczą się trzy komory pokryte kamiennymi płytami, jakby przechodzącymi w ściany.
Kurhan był przypuszczalnie używany jako grobowiec dla członków ówczesnej społeczności.
Jednak jest to funkcja wątpliwa, gdyż prawie nie znaleziono w nim kości, poza niewielką ilością w
Wejście do kurhanu
1861 roku, podczas prac wykopaliskowych. 
Z pewnością był on za to używany jako kalendarz. Podczas zachodu słońca w dzień przesilenia zimowego, słońce oświetlało cały korytarz i wpadało do głównej komory, rozjaśniając jej tylną ścianę. Dla ówczesnych ludzi bardzo ważne było wiedzieć, kiedy dni stają się dłuższe.
Kurhan po wybudowaniu został pokryty wzgórkiem usypanym z ziemi, zawierającym mury i inne struktury zwiększające stabilność. Materiały na kopiec pochodzą najprawdopodobniej z okalającego kurhan rowu, który ma 2 m głębokości i 14 m szerokości. Przypuszcza się, że kurhan przestał być używany około 2000 r. p.n.e. Związane to było z pogorszeniem klimatu i migracją ludów na południe.Kolejna wzmianka o kurhanie pochodzi z XII wieku. W 1150 roku wiking Earl Rognvald, władca Orkadów, pojechał na krucjatę do Ziemi Świętej. 6 stycznia 1153 Harald Maddadarson podróżował ze Stromness do Firth. Razem ze swoimi ludźmi włamali się do grobowca przez dach i schronili się w nim przed śnieżycą, a później wyryli runy na czterech ścianach grobowca. Do dziś zachowało się wiele napisów w idealnym stanie. Maes Howe zawiera największe na świecie nagromadzenie napisów runicznych w jednym miejscu. Zachowało się ponad trzydzieści osobnych inskrypcji.