Opactwo Kelso (Kelso Abbey) pod wezwaniem Błogosławionej Dziewicy i świętego Jana, zbudowano w mieście Kelso, u zbiegu rzek Tweed i Teviot, w hrabstwie Scottish Borders, w
Widok na opactwo od strony
 południowo-wschodniej 
(zdj. David de Rosier) 
pobliżu opactw ...:Jedburgh:..., Dryburgh i ...:Melrose:...
Podobnie jak w przypadku powyższych świątyń,  budowę opactwa w Kelso zlecił król Dawid I, a jego wykonanie polecił mnichom tyrońskim z południowej Francji, którzy w tamtych czasach zajmowali leżące nieopodal Opactwo Selkirk
Początki budowy datują się na 1128 rok, ukończono ją kilkadziesiąt lat później, nie zachowały się jednak żadne wzmianki dotyczące dokładnej daty ukończenia. Analizując styl architektoniczny budowli, przyjmuje się, iż budowa musiała trwać co najmniej 80 lat.
Wkrótce opactwo stało się jednym z najbogatszych i najpotężniejszych ośrodków religijnych w Szkocji, gdyż do majątku świątyni należały ogromne połacie terenu na Pograniczu. 
Pierwsze zniszczenie opactwa wiąże się z początkiem wojen angielsko-szkockich na początku XIV wieku. Wtedy jednak mnisi szybko odrestaurowali budynek. W Opactwie koronował się na króla Jakub III w 1460 roku. 
Trzykrotne najazdy Anglików w latach 1544-47 doprowadziły do ruiny opactwa. Kilkanaście lat później w Szkocji zaczęła się reformacja, uniemożliwiając odbudowę zniszczonych podczas agresji Anglików opactw w Kelso, Jedburgh, Dryburgh i Melrose ani innych budowli religijnych Pogranicza.
Podobnie jak większość tego typu budowli przez kolejne wieki Opactwo w Kelso służyło za
Opactwo na ilustracji z 1790 r.
kościół parafialny. Część świątyni została rozebrana, gdyż ogromny rozwój przemysłowy kraju borykał się z problemem braku materiałów budowlanych. 
Opactwo zbudowano w stylu romańskim, jako masywną i prostą świątynię. Obecnie można tam podziwiać jedynie ruiny dość dobrze zachowanej centralnej wieży i wzmacniające ją przypory. Nie ocalały nawy kościoła, a jedynie niskie fragmenty ich murów, pozwalające na odtworzenie kształtu świątyni - była zbudowana na planie podwójnego krzyża. Było to niespotykane w Szkocji, gdyż w innych budowlach romańskich, nawy boczne odchodziły w miejscu, gdzie stykały się nawa główna i chór. W Kelso zarówno chór, jak i nawa główna, miały nawy boczne. 
W kompleksie znajdują się również pozostałości kaplicy i budynków mieszkalnych mnichów. 
W 1933 roku dobudowano pamiątkowy klasztor dla Księcia Roxburghe, starając się, by jak najbardziej przypominał klasztory z tamtych czasów.
Nad ruinami Opactwa opiekę sprawuje ...:Historic Environment Scotland:.... Natomiast warto wspomnieć, iż sir ...:Walter Scott:... uważał Opactwo Kelso za najpiękniejsze w Szkocji.