Księga z Kells (Book of Kells), czyli Ewangeliarz z Kells lub Ewangeliarz świętego
Czterech Ewangelistów - folio 27r
Kolumbana
, jest to manuskrypt datowany na około 800 rok, pochodzący najprawdopodobniej z klasztoru na ...:Ionie:..., założonego przez świętego Kolumbana. Nazwa Księgi pochodzi od opactwa w Kells w Irlandii, gdzie została ona przewieziona z Iony w czasach najazdów Wikingów na wyspę. W Kells księga przebywała od 849 roku przez większą część średniowiecza. Od końca XVII-tego wieku Księga spoczywa w zbiorach Biblioteki Trinity College w Dublinie
Księga napisana została przez mnichów z klasztoru na Ionie (niektórzy badacze podważają tę tezę), prawdopodobnie po śmierci świętego Kolumbana. Zawiera ona tekst czterech Ewangelii oparty na Wulgacie, z notami wstępnymi i komentarzami, spisanymi w całości po łacinie, z użyciem atramentu w kolorze czarnym, czerwonym, fioletowym i żółtym. Składa się z 340 kart welinowych zwanych folio. Spisana została w większości majuskułą insularną (wielką literą), z wyjątkiem liter "c" i "s"
Folio 309r z Ewangelią św. Jana
pisanych minuskułą. Według badaczy Księgi, nad manuskryptem pracowało trzech kopistów.  Ewangeliarz uważany jest za jeden z najpiękniejszych iluminowanych manuskryptów średniowiecznych, jakie przetrwały do naszych czasów, a zarazem niezwykle ważny zabytek chrześcijaństwa. Stawia się ją na pierwszym miejscu wśród wszystkich manuskryptów, jakie powstały w tym czasie w klasztorach Szkocji, Irlandii i Anglii. 
Karty Księgi zdobione są bogato i misternie kolorowymi ...:celtyckimi:... motywami roślinnymi, splotami, postaciami oraz inicjałami
W Księdze można znaleźć pełen tekst Ewangelii według świętego Mateusza, Marka oraz Łukasza. Brakuje natomiast części Ewangelii według świętego Jana od 17:13, która najprawdopodobniej zaginęła podczas kradzieży Księgi w VI wieku. Chociaż oparte na Wulgacie, teksty Ewangelii nie są dokładnie z niej skopiowane. Przypuszcza się, że kopiści opierali się w niektórych miejscach także na wczesnych łacińskich tłumaczeniach Ewangelii.