Opactwo Jedburgh (Jedburgh Abbey) położone jest w mieście Jedburgh, w dolinie rzeki Jed Water, niedaleko granicy szkocko-angielskiej, w hrabstwie Scottish Borders.
Widok na opactwo 
Opactwo założone zostało w 1138 roku na polecenie króla Dawida I przez mnichów augustiańskich, którzy przybyli do Szkocji z południowych części Francji. 
Dawid chciał poniekąd zdenerwować Anglików stawiając tak wielkie i piękne opactwo przy granicy, która była wciąż kwestią sporną. 
Z drugiej strony istniały dowody, iż niegdyś w tym miejscu znajdowała się już świątynia, wzniesiona około 830 roku przez biskupa Ecgreda z Lindisfarne. Ponadto na terenie opactwa znaleziono pięknie rzeźbioną kamienną płytę z XIII wieku, co dowodzi, że Jedburgh było miejscem kultu religijnego jeszcze wcześniej. 
Największym zachowanym zabytkiem jest kościół opactwa zbudowany z czerwonego piaskowca. Po stronie zachodniej do naszych czasów przetrwały oryginalne drzwi procesyjne, i rozeta pochodząca z XIII wieku. Zachodnią stronę kościoła stanowi długa, trzypoziomowa nawa zbudowana zarówno z elementami stylu gotyckiego, jak i romańskiego. Podstawowy poziom stanowi rząd strzelistych okien, ponad nimi na poziomie środkowym znajdują się zaokrąglone łuki triforium, natomiast najwyżej wznoszą się okna ostrołukowe. Po stronie wschodniej nad budynkiem króluje wieża kościoła, podpierana przez łuki chóru, datującego się na XII wiek. 
Budowę kompleksu ukończono ostatecznie w 1285 roku, wtedy też król Aleksander III w opactwie poślubił swoją drugą ukochaną Jolantę de Dreux. Wesele tej pary miało miejsce w
Thomas Girtin (1798-99) 
Opactwo od strony rzeki 
nieistniejącym już zamku, który Szkoci zburzyli w 1409 roku, w obawie, że dostanie się w ręce  najeżdżających Anglików. 
Krążą legendy, iż podczas wesela Aleksander III ujrzał ducha, który przepowiedział mu, iż niedługo umrze, a całym krajem wstrząsać będą wojny domowe. Tak też się stało. Opactwo przez wiele kolejnych lat było świadkiem wojen domowych w Szkocji. Zamieszki wewnątrz państwa były bodźcem dla sąsiadów, którzy regularnie napadali na położone przygranicznie tereny, niszcząc i paląc domy, zagrody i świątynie zbudowane na Pograniczu. Angielskie najazdy trwały przez cały XVI i połowę XVII wieku. Największe zniszczenia pozostawiło po sobie wojsko Księcia Hertfort w 1544 roku. 
Oficjalne zakończenie działalności opactwa miało miejsce w 1560 roku, wraz z nadejściem reformacji. Kilku mnichów pozostało w Jedburgh, a kościół opactwa był od tej pory używany jako kościół parafialny
Pierwsze prace renowacyjne powołał Markiz Lothian. Obecnie budynek znajduje się pod opieką ...:Historic Environment Scotland:.... Poza kościołem w kompleksie znajdują się położone poniżej pozostałości budynków klasztornych oraz centrum informacji turystycznej.