Klasztor na Inchmahome (Inchmahome Priory) położony jest na wyspie Inchmahome, największej spośród trzech wysp na jeziorze Menteith w pobliżu miasteczka Aberfoyle
Ruiny klasztoru (zdj. Bubobubo2)
hrabstwie Stirling, pośrodku wzgórz Trossachs. Warto dodać, że te jezioro jako jedyne w Szkocji nie nosi określenia loch, a angielskie lake.
Nazwa wyspy pochodzi z języka ...:gaelickiego:... - Innis MoCholmaig (gaelicka nazwa Inchmahome) oznacza wyspę świętego Colmaiga. Istnieją pewne źródła  mówiące, iż w miejscu budowy klasztoru istniał niegdyś kościół. 
Sam klasztor założono w 1238 roku na polecenie Hrabiego Menteith - Waltera Comyna. Należał on do jednej z potężniejszych rodzin w ówczesnej Szkocji. Siedzibą rodu Menteith był zamek zbudowany na małej wysepce położonej nieopodal Inchmahome.
Klasztor zamieszkali mnisi Augustianie, przybyli z Opactwa Cambuskenneth w pobliżu Stirling. Zbudowali oni na północnym skrawku wyspy kompleks budynków, z których najbardziej na północ położonym jest długi i wąski kościół klasztorny. Budowa (zwykle najwyższego) kościoła najbardziej na północ pozwalała unikać zasłaniania słońca, które swobodnie mogło docierać do niższych budynków. Zachodni portal kościoła podobny jest do wejścia do katedry w Dunblane. W północno-zachodniej części znajdują się ruiny dzwonnicy, natomiast główna nawa jest dość zniszczona (zachowały się jedynie nieliczne rzeźbione łuki oddzielające nawę główną od bocznej). 
Na południe od kościoła znajduje się klasztor, z którego pozostała jedynie wschodnia ściana. W kompleksie znajduje się również pozostałości stołówki i kuchni klasztornej. 
W 1306 roku oraz dwa i cztery lata później klasztor odwiedzał ...:Robert the Bruce:.... Prałat klasztoru miał bowiem względy u angielskiego króla Edwarda I. Pół dekady po nim na wyspę przybył również przyszły król Robert II
W 1547 roku, po przegranej przez Szkotów we wrześniu tego roku Bitwie pod Pinkie Cleugh, przez kilka tygodni klasztor służył jako schronienie czteroletniej wówczas ...:Marii Stuart:..., przed ewakuacją jej do Francji. Po tamtych czasach pozostał na wyspie Zagajnik Królowej, w którym według legend bawiła się Maria. 
XVI-wieczny prąd reformacyjny dotknął również Inchmahome. W całym kraju kościoły, opactwa i klasztory przechodziły pod zarząd właścicieli ziemskich. Na terenie klasztoru pochowano hrabiego Waltera Comyna i jego żonę Marię. Grób ozdabiają ich podobizny, objęte i zwrócone ku sobie głowami, natomiast stopy spoczywają na grzbietach lwów. W połowie XVIII wieku powstało na Inchmahome swoiste mauzoleum rodziny Grahamów. Pochowano tam m.in. podróżnika i szkockiego nacjonalistę Roberta Bontine Cunninghame Grahama.
Pozostała część wyspy jest trudno dostępna. Zachowały się nieliczne ślady sadu, jaki założyli tu mnisi Augustianie. Jednak szatę roślinną zdominowały wielkie drzewa - jesiony, dęby i hiszpańskie kasztany.
Ruiny znajdują się obecnie pod opieką ...:Historic Environment Scotland:.... Na wyspę można dostać się łódką należącą do tej organizacji, z molo w miasteczku Port of Menteith na północnym brzegu jeziora. Ponadto wielu rybaków wozi pasażerów na wyspę. Na Inchmahome znajduje się również małe centrum informacji turystycznej.

zdjęcie udostępnione na licencji Creative Commons Atribution-Share Alike 3.0 Unported