Haggis, czyli narodowa potrawa Szkocji i jeden z jej symboli, jest w istocie daniem bardzo 
Haggis, neeps and tatties
popularnym w tym kraju. Po pierwsze jest tani - obydwa jej główne składniki - czyli owce i owies - doskonale rosną w chłodnym, północnym klimacie. Do jego wyrobu używa się tych części owcy, które w innych regionach świata są po prostu wyrzucane lub przerabiane na karmę dla psów. Po drugie - i najważniejsze - narodowy wieszcz Szkocji, uwielbiany Robert Burns, napisał niegdyś Odę do Haggis (...:Address to a Haggis:...). A skoro Burns wychwalał pod niebiosa tę potrawę, jest ona godna spożywania, i to z odpowiednim namaszczeniem, co ma miejsce np. podczas tzw. ....:Burns' Supper:..., czyli uroczystej kolacji na cześć wieszcza.
Chcąc samemu zrobić ten specjał trzeba mieć zaprzyjaźnionego i inteligentnego rzeźnika, gdyż potrzeba owczych flaków - serca, wątroby, płuc i tchawicy - w jednym kawałku. Poza flakami potrzebujemy także:

  • owczego żołądka
  • 2 cebule
  • 250 g owsianki
  • 125 g drobno posiekanego łoju
  • 2 - 4 łyżeczki soli
  • 1 łyżeczka świeżo zmielonego pieprzu
  • 1 łyżeczka suszonych ziół (lub 2 łyżeczki świeżych)
  • duża igła i mocne nici lub dratwa

Pierwszego dnia należy odpowiednio przygotować flaki i żołądek
Należy umyć żołądek w zimnej wodzie, odwrócić wnętrzem na wierzch i sparzyć gorącą wodą, a następnie delikatnie oskrobać nożem. Włożyć do zimnej osolonej wody i pozostawić do nasiąknięcia na noc.
Flaki umyć i włożyć w całości do dużego garnka tak, aby tchawica wystawała na zewnątrz. Tchawicę włożyć do słoika, który służyć będzie do zbierania krwi i innych wydzielin pojawiających się w czasie gotowania flaków. Do garnka nalać wody na tyle, żeby zakrywała wszystkie flaki, dodać łyżeczkę soli i gotować przez 1,5 do 2 godzin. Po tym czasie należy umieścić flaki w dużej misce, zalać wywarem, w którym się gotowały i pozostawić na noc. 
Następnego dnia w piekarniku przyrumienić owsiankę na złoty kolor. Wyjąć flaki z miski, odciąć i wyrzucić tchawicę oraz wszystkie błony i czarne części flaków. Posiekać lub zemleć serce i płuca, a wątrobę zetrzeć na tarce. Dodać sól, pieprz, posiekane cebule, zioła, łój i owsiankę. W razie potrzeby można dodać trochę wywaru z flaków. Całość wymieszać.
Haggis scoticus - model w Kelvingrove Art Gallery and Museum w Glasgow
Żołądek wyjęty z wody wypchać mieszanką do połowy (owsianka podczas gotowania napęcznieje) i usunąć zalegające powietrze. Następnie zszyć dokładnie końce żołądka, po czym cały żołądek gęsto nakłuć. Włożyć do gotującej się wody, przykryć i gotować na wolnym ogniu przez około 3 godziny, dolewając wody i nakłuwając puchnące miejsca. 
Podawać z tłuczoną brukwią i tłuczonymi ziemniakami (neeps and tatties).
Według niektórych Szkotów, haggis jest to małe zwierzę z dwiema krótkimi nogami po jednejstronie ciała i dwiema długimi - po drugiej. Dzięki temu może on swobodnie biegać dookoła wzgórz. Żeby go złapać, należy ukryć się za niskim krzaczkiem rosnącym na zboczu i w momencie, kiedy haggis będzie naprzeciwko, wyskoczyć zza drzewka krzycząc "Buu!". To spowoduje, że zwierzę odwróci się, straci równowagę i stoczy ze stoku, prosto w ręce naszego przyjaciela, który będzie czekał u podnóża góry ze specjalną torbą do łapania haggisów.