Sir Alexander Fleming urodził się w Lochfield w pobliżu Darvel w hrabstwie Ayshire 6 sierpnia 1881. Był trzecim z kolei dzieckiem dzieckiem, sam miał siedmioro rodzeństwa.
Zdjęcie Alexandra Fleminga z 1945 r.
Uczęszczał do Louden Moor School, Darvel School i Kilmarock Academy, po czym przeniósł się do Londynu na politechnikę (Regent Street Polytechnic), którą ukończył w 1897 roku. Potem przez parę lat pracował jako urzędnik. W 1901 roku Fleming rzucił pracę w biurze i zaczął studiować medycynę w szkole przy Szpitalu Świętej Marii w Londynie. Pracował wtedy w grupie badawczej Almrotha Wrighta i wykazywał szczególne zainteresowanie bakteriologią. Podczas wojny między Wielką Brytanią a  Niemcami w 1914 roku, Alexander dołączył jako kapitan do Korpusu Medycznego Brytyjskiej Armii Królewskiej, gdzie brał udział w kuracjach mających na celu zmniejszenie liczby żołnierzy umierających z powodu zakażeń. Kiedy skończyła się I wojna światowa, Fleming powrócił do pracy w Szpitalu Świętej Marii.
Pewnego dnia w 1928 roku, Fleming miał wyrzucić stare naczynia z kulturami bakterii, kiedy zauważył rosnącą na tej kolonii niebieską pleśń, która zdawała się zabijać te szkodliwe bakterie. Po wielu kolejnych eksperymentach Alexander Fleming odkrył penicylinę G, która działa wyjątkowo silnie bakteriostatycznie, a łagodnie dla człowieka. Niestety badania zostały wstrzymane z powodu braku środków finansowych. W końcu pod koniec lat 30-tych poprzedniego stulecia, inni naukowcy znaleźli sposób na masową produkcję penicyliny. Amerykańskie i brytyjskie firmy farmaceutyczne rozpoczęły produkcję antybiotyku na dużą skalę. Penicylina była powszechnie używana podczas II wojny światowej do leczenia zakażeń. W 1945 roku Alexander Fleming otrzymał Nagrodę Nobla w dziedzinie medycyny. Słynnym jego powiedzeniem było: "To natura wyprodukowała penicylinę, ja ją tylko odkryłem." Resztę życia Fleming przepracował w Szpitalu Świętej Marii. W 1943 roku został wybrany członkiem Towarzystwa Królewskiego, rok później otrzymał tytuł szlachecki. W 1948 roku nadano mu tytuł Profesora Bakteriologii Uniwersytetu Londyńskiego. Alexander Fleming ożenił się dwa razy. Jego pierwszą wybranką była Sarah Marion McElroy z Irlandii, którą poślubił w 1915 roku. Sarah umarła w 1949 roku, pozostawiając Flemingowi syna. Drugi raz sir Alexander stanął przed ołtarzem w 1953 roku, a u jego boku pojawiła się grecka koleżanka ze szpitala - dr Amalia Koutsouri-Voureka. Fleming zmarł na zawał serca 11 marca 1955 roku, pochowany został w Katedrze Św. Pawła.